Dag 8: eerder naar huis dan gepland

Na wederom een heerlijk diner  hebben we gisteren nog lekker op het balkon gezeten.

We hebben prima geslapen maar werden om ca. 5.30 uur wakker van de regen. Het regende niet een beetje maar giga hard. Ik had gisteren al op mijn weer app gezien dat er veel regen werd verwacht.
Wat te doen?
Ik heb nogmaals op weeronline gekeken en het leek erop dat het de hele dag zou regenen waarbij met name tussen 10.00 en 15.00 uur harde plensbuien werden verwacht.

Een dag in de regen is natuurlijk nooit leuk maar de laatste vakantie dag in de regen is natuurlijk balen. Ik opperde heel voorzichtig of het misschien een idee was om één dag eerder naar huis te rijden en Erik vond het een prima idee.

Wij hebben onze koffers gepakt en alle andere "rommel" opgeruimd. Voor 7 uur hadden we de koffers al in de garage in de auto gezet zodat we om 7.30 uur konden ontbijten.

We waren als eersten in het restaurant en hebben weer heerlijk ontbeten. Onze vaste serveerster, Diana uit Hongarije was er helaas niet. Ik heb haar een klein briefje geschreven om haar voor alle goede zorgen te bedanken en aan een van de andere dames gevraagd het haar te geven. Over de fooi hoefden we ons geen zorgen te maken, die had ze iedere dag al gehad. De extra fooi die we wilden geven hebben we in het fooienpotje gedaan dat bij het buffet stond.

Bij de receptie hebben we doorgegeven dat we één dag eerder naar huis gingen en dat bleek geen probleem. We hebben de laatste spullen van onze kamer gehaald en toen we weer beneden kwamen was onze rekening klaar. De geannuleerde dag werd niet in rekening gebracht; dat vonden we netjes.

Bij het lokale tankstation heeft Erik de tank volgegooid (a € 1,21 per liter!) en we zijn vertrokken.
Jammer om op deze manier weg te gaan maar later bleek dat we daar zeker geen spijt van hadden.

Ik had op de kamer op de kaart gekeken naar welke route we zouden rijden, we wilden namelijk niet via München rijden en we besloten dan ook via Innsbruck en de Fernpass bij Lermoos te rijden.
De eerste 2 uur bleef het maar regenen, ook toen we in de omgeving van de Zugspitsarena kwamen.

Omdat we nu in één keer gingen rijden besloten we vaak te stoppen met het idee op iedere stopplaats wat rond te lopen in plaats van weer in het restaurant plaats te nemen.  Vooral de benen strekken was hierbij het idee. Bij de eerste stop ging dit niet helemaal zoals gepland aangezien het zo ontzettend hard regende.

De reis ging verder voorspoedig, OK, het was druk onderweg, er waren weer veel wegwerkzaamheden waardoor we heel vaak maar 80 of zelfs maar 60 km konden rijden maar......we hadden geen échte files.

We zijn om 8.30 uur vertrokken en om 19.20 uur waren we thuis in Maastricht.

We hebben het heerlijk gehad in het Zillertal.
De omgeving is prachtig, hotel Zenzerwirt is gezellig, mooi en het eten is heerlijk. Het personeel is zo ontzettend vriendelijk en service gericht en het wellness gedeelte met zwembad is een extra voordeel van dit hotel.
Het weer was minder mooi dan vorig jaar maar viel eigenlijk écht wel mee. We hebben maar 1 wandeling in de regen gelopen; 's avonds regende het vaak maar daar hadden wij met ons overdekte balkon absoluut geen hinder van.

Het gebied is groot en de mogelijkheden zijn overweldigend.
Je hoeft je er in ieder geval niet te vervelen.

Dat we één dag eerder naar huis zijn vertrokken heeft ons gevoel over deze bestemming zeker niet negatief beïnvloed.

Nog een paar foto's van afgelopen week:

een rots met een muts op !

Met de Penckenbahn naar boven

Schwarzachtal

Zillertaler Höhenstrasse

Het was een heerlijke vakantie in het mooie Zillertal in Tirol.

Dag 7: Rosenalm en Leitenkammerklamm

Gisteren lagen we vroeg in bed en we hebben gigantisch lekker geslapen!
Na het heerlijke ontbijt hebben we onze spullen gepakt en zijn naar Zell am Ziller gereden.

Bij de mega onvriendelijke dame aan de kassa (daarover ga ik iets schrijven op hun Facebook pagina) kochten we de kaartjes: of we even 38 euro wilden afrekenen !
Nadat we hadden betaald vertelde die trut dat bijna alle restaurants/Alpenhutten gesloten waren, ze mompelde nog snel de naam van het restaurant dat wel open was; we hebben er beiden vrijwel niets van verstaan terwijl we toch wel een aardig woordje Duits spreken, wat een trut !

De rit met de kabelbaan naar het middenstation én naar de top ging voorspoedig.
Alle wandelingen hier in het Zillertal staan (net zoals vorig jaar in Lermoos) via gele bordjes aangegeven. Men geeft niet aan hoeveel km de wandeling is maar wel hoe lang je erover loopt. Wij vonden dat vorig jaar al vreemd want niet iedereen loopt even snel of langzaam. Maar goed, het zal wel een gemiddelde zijn.

Boven aangekomen bleek er enige verwarring over welke kant we moesten oplopen. Dat lag dit keer niet aan ons (vaak wel, nu niet!) maar aan het feit dat er geen gele bordjes staan. Als je 38 euro moet betalen én alle restaurants zijn gesloten verwacht je toch op zijn minst dat er een geel bordje staat dat je de weg wijst, grrrrr.

Erik heeft gelukkig nog iemand gevonden die wist welke kant we op moesten. OK, dat doen we dan maar, maar helemaal gerust waren we er niet op. Na een flinke, eerste klim kwamen we eindelijk gele bordjes tegen en gelukkig bleken we op het goede pad te lopen, yeah !
Scheen vanochtend nog volop de zon, het werd hoe langer hoe bewolkter. Gelukkig had Erik op het laatste moment nog zijn vest meegenomen, ik had sowieso mijn jas bij me.

Omdat de Schmankerlhütte gesloten was hebben we op een bankje een muesli reep gegeten en wat water gedronken. Er kwam nog een klein eekhoorntje voorbij, zo leuk!

Foto is flink gecropt omdat we niet te dichtbij wilden komen.

Heidelbeeren

Kabelbaan reparatie/onderhoud

We besloten deze berg maar te verlaten omdat het hoe langer hoe grijzer en kouder werd. Inmiddels gaf mijn mega coole fitbit aan dat we 10.000 stappen hadden gemaakt én 83 trappen hadden gelopen, ik bedoel maar ! We zullen maar zeggen dat het een behoorlijk dure fitness ochtend was :).

De hut die helaas gesloten was

Het ritje met de lift naar beneden ging snel en na overleg vonden we het allebei een leuk idee om terug te rijden naar de Speicher Durlassboden waar we een paar dagen geleden waren. Tijdens onze wandeling om het meer hadden we gezien dat ook daar een kloof te bewandelen was, dát wilden we wel gaan doen.

Het was ongeveer 40 minuten rijden, weer over de prachtige Gerlospass. Tijdens deze rit begon het een beetje te regenen en hoe dichter we bij het meer en het restaurant Finkau kwamen hoe harder het begon te regenen. Wij dachten al dat het aan ons lag, de wandeling door de regen van afgelopen zondag was ook in ditzelfde gebied!
We hebben heerlijk in het gezellige restaurant gegeten dat vol hangt met allerlei geweien van diverse dieren, heel knus en gemütlich. Het regende inmiddels zo hard dat we het beter vonden om de wandeling niet meer te doen. Maar na het eten en ná de sanitaire stop bleek het droog te zijn én de zon kwam zelfs een beetje door, dat geloof je toch niet !

Dus, water mee en de wandelstokken en off we go. Het was een heerlijke, ietwat pittige wandeling maar écht een wandeling die wij leuk vinden.

Onderweg werden we door bordjes aan bomen gewezen op de dieren die in het bos leven.
Bruine beren in Oostenrijk???

Over kleine "riviertjes" lopen, over keien omhoog lopen, veel naaldbomen, mos op de keien en dat alles lekker in het bos met naast ons het geweld van de omlaag kolkende rivier, super !
De kloof was erg mooi en indrukwekkend.

De top van de kloof, helemaal bovenin staat Erik in dat houten "huisje".

hier sta ik

Oostenrijk kent haar eigen "Smoky Mountains"

Overal staan mooie wilde bloemen, echt geweldig.

We hebben veel foto's gemaakt en deze wandeling maakte de ietwat saaie van vanochtend meer dan goed.

En weer bijna terug bij het restaurant en de auto

Erik zit nu in de sauna en ik schrijf op ons balkon met uitzicht op de bergen, het verslag.

Verder wil ik nog wel iets vertellen over het heerlijke eten.
Iedere ochtend bij het ontbijt ligt er op de tafel een foldertje met informatie over activiteiten in het hotel, in de omgeving, info over het weerbericht en het keuze menu.
Iedere dag kun je kiezen uit 2 vleesgerechten, 1 visgerecht en 1 vegetarisch gerecht.
Iedere avond is er soep (welke soep staat 's ochtends op het foldertje), een uitgebreid buffet van koude (en vaak) warme voorgerechten, een groot salade buffet en een toetjes buffet.
Iedere dag kun je overigens ook kiezen over het speciale dessert, soms is dat ijs met warme bessensaus, apfelstrudel etc.
Het hoofdgerecht moet je 's morgens al op het foldertje aankruisen, de rest kies je 's avonds zelf.
Het eten is heel uitgebreid en erg lekker !

Dag 6: de Schlegeis Alpenstrasse

Vanmorgen waren we, niet verwonderlijk, wat slapjes.
We hebben thee bij het eten gedronken en licht gegeten en dat ging prima.

We wilden eigenlijk naar een kloof (Kundler Klamm) gaan maar toen ik op internet het adres opzocht bleek dat hij gesloten was vanwege gevallen keien, maar goed dat ik even gekeken had want het was ca. 45 min. rijden.

De Schlegeis Alpenstrasse stond nog hoog op onze to-see-list dus dat gingen we doen. We hebben eerst getankt en bij de MPreis (een supermarkt) wat flesjes water en Bretzels gehaald. Voor het geval we toch trek kregen onderweg.

Het was een prachtige route en na het betalen van de Maut (Tol) van 12 euro mochten we verder rijden. Vandaag scheen, net als gisteren, de zon en alles is dan zoveel mooier.

Een mini camping

We hebben heel veel foto's gemaakt en écht genoten. We hebben de auto geparkeerd en hebben een stukje gelopen.

Helaas voelden we ons nog niet helemaal optimaal en besloten dan ook niet veel verder te wandelen.

Er stond een bord "Photomoment", we konden op een knop drukken en 20 seconden later werd deze foto van ons gemaakt !

We hebben een kop thee gedronken met Hütte Samsereck (nee, geen eten voor ons!) en zijn via de prachtige route terug gereden naar Mayerhofen waar wij bij de Spar een grote doos aardbeien hebben gekocht. Die hebben we lekker op ons balkon opgegeten.

Erik ging even slapen en ik ben in de tuin in de zon gaan liggen, heerlijk. Erik was al snel weer wakker en we zijn de rest van de middag in de tuin en in het zwembad gebleven, ook wel eens lekker.

Nu zijn we de foto's aan het bekijken en het verslag aan het typen. Zo dadelijk een beetje optutten en dan eten, eens kijken of we trek hebben!

Het was ondanks ons verzwakte gestel een heerlijke dag in het Zillertal.

Dag 5: Zillertaler Höhenstrasse

Allebei uren overgegeven na een heerlijke dag!!

Maar laat ik bij het begin beginnen.
We stonden op en het leek een prachtige zonnige dag te worden, een heerlijke dag voor de Zillertaler Höhentrasse, een 48 km lange weg met prachtige vergezichten, leuke restaurantjes, berghutten en Jausenstations.

We zaten als eerste aan het ontbijt. Kijk nu toch wat een gezellig hoekje wij hebben.

We hebben onze wandelbroeken en wandelschoenen aangetrokken en gingen op weg. Deze weg kun je vanaf diverse dorpen bereiken, o.a. vanuit Hippach waar wij logeren. We zijn het eerste deel van de route gereden en in één keer bleek dat we niet verder konden, er werd aan de weg gewerkt. Achteraf bleek er wel een bord te staan maar we herkenden geen namen en wisten niet dat dat voor ons deel van de route gold, duhh.

Niet getreurd, we zijn omgedraaid en naar Aschau gereden. De weg was prachtig en heel rustig, je merkt écht dat het nog voorseizoen is, ons hoor je hierover niet klagen.

Je rijdt door bossen, langs mooie uitzichten, door open vlakten, kortom, prachtig.

Toen we bij de Almhut Grün Alm kwamen besloten we daar even koffie te gaan drinken. We werden heel vriendelijk welkom geheten door Gerti die al 37 jaar in de zomer op deze Alm woont en werkt. We zaten heerlijk in de zon en genoten van het prachtige uitzicht.

We besloten de wandeling naar Jausenstation Söggenalm (1600 m) te maken. Een Jausenstation is eigenlijk een soort van restaurantje. Vaak bij een (in de zomer) bewoond huis waar mensen iets te drinken en kleinere hapjes serveren.

Het was een leuke wandeling door het bos, door kleine watervalletjes en langs weiden, prachtig. Ik had aan Gerti gevraagd of het een pittige wandeling was, "nein nein, alles Flach" was het antwoord.

Nou, wat ze hier Flach noemen is niet wat wij in gedachte hadden. Maar het was een mooie wandeling.

Bij Söggenalm hebben we buiten op het terras gezeten en gesproken met de moeder van de bazin, een oude vrouw van zeker 80 jaar! Zij vertelde iets over hoe het eraan toe ging en dat alle Jausenstations en hutten in de winter dicht zijn omdat de Höhenstrasse dicht is. We hebben er een half uurtje zitten kletsen.

We vervolgden onze weg terug naar de Grün Alm (nee Maic, niet de Grün Hütte :) ) waar we wederom op het terras met het schitterende uitzicht plaatsnamen. Dit keer was het redelijk druk op het terras.

We besloten beiden een plankje te bestellen. Erik had eine Jausenplatte (veel vleessoorten en wat kaas) en ik eine Käseplatte. Het was heerlijk en we hebben genoten van het eten en het uitzicht.

Later op de dag bleken dit de boosdoeners te zijn !

Zo werd o.a. het bier gekoeld !

We zijn verder gereden en zijn op diverse plekken gestopt en hebben nog foto's gemaakt. We hadden gisteren en vanochtend nog geen zin om de foto's van de camera te bekijken, die volgen later vandaag.

Bij terugkomst in het hotel werden we getrakteerd op Kaffee mit Kuchen die we lekker op het terras hebben gegeten/gedronken.

Het was zo'n prachtig zonnig weer dat ik besloot mee te gaan naar het zwembad. Ik zou in de zon gaan liggen; Erik ging naar de sauna.

Ik lag heerlijk in de zon, een beetje zwemmen, een beetje lezen, zalig !

Erik kwam buiten (in badjas) even uitdampen en eigenlijk voelden we ons op dat moment niet zo lekker. Ik dacht van de zon, en Erik in badjas in de zon (na het sauna bezoek) dus we besloten terug te gaan naar onze kamer.

We zijn op bed gaan liggen en toen begon het: Erik moest als eerste overgeven, ik volgde niet veel later. Dat heeft een aantal uren geduurd en ik zal jullie de rest van de details besparen.........

Ik heb met de receptie gebeld en doorgegeven dat we niet kwamen eten. Men bood nog aan eten naar boven te brengen en vroeg of we hulp nodig hadden maar dat was niet het geval.

We hebben een aantal uren om de tien minuten op de badkamer gezeten  Ik ben wat verkleurd in mijn gezicht en heb een rode neus (nee, niet van het drinken maar van de zon) en ik zag grijs/wit; er was op dat moment niets meer over van mijn verkleurde gezicht.

Na een tijd ging het wel weer. We waren (en zijn) natuurlijk heel slap en hebben een paar uur later heel veel water gedronken, we hadden zo'n dorst !!!

Dát hebben wij weer, de eerste avond dat het nog prachtig, zonnig en warm is en wij hangen op bed en rennen continue naar de badkamer !

We hebben niet geweldig geslapen maar dat is niet verwonderlijk.

Nu schijnt weer volop de zon. Kijk op onderstaande foto: het uitzicht van ons balkon.

We gaan zo dadelijk douchen en proberen wat te eten. Dat zal wel thee worden (ipv koffie) en iets lichts (ipv vette hap), ha ha ha, zo'n avondje is wel goed voor de lijn!

Wat we vandaag gaan doen weten we nog niet. De bedoeling was om naar een kloof te rijden en daar te gaan wandelen, eens kijken of dat wat wordt.

Fijne dag und schönne Grüsse aus'm Zillertal !

Dag 4: Schwarzachtal en National Park Hohe Tauern

We hebben weer heerlijk geslapen op kamer 307!

Wat gaan we doen vandaag?

Bij het ontbijt ligt iedere dag een printje, daarop staat informatie over het weer, wat er die dag te doen is en het keuzemenu voor die avond.

Ook staat er iedere dag een tip van de dag.

Vandaag was dat een wandeling door het Schwarzachtal en specifiek naar de hut Schwarzachalm. We besloten die wandeling te gaan maken.  We reden de schitterende weg Gerlospass en aangezien we vroeg waren was er nog weinig verkeer.

We parkeerden de auto in het bos en begonnen gelijk aan werkelijk een schitterende wandeling, wat was het hier mooi ! 

We hebben heel veel foto’s gemaakt en genoten.

Man on a mission !

missie geslaagd :)

Boven bij de Schwarzachalm aangekomen hebben we op het terras plaatsgenomen. Onderweg hadden we al gezien dat Duo Montana zouden zorgen voor Frühshop muziek, hilarisch !

We hebben er iets gegeten en gedronken en zijn aan de terugweg begonnen. Dat ging heel wat sneller omdat we 1) weinig foto’s meer maakten t.o.v. de heenweg en 2) het ging nu bergaf!

Nadat we weer bij de auto waren wilden we naar de Speicher Durlassboden. Volgens de ober bij de Schwarzachalm konden we daar een leuke wandeling maken.  Helaas leek de informatie niet helemaal te kloppen dus zijn we maar even, voor de lol, naar Königsleiten gereden, een groot maar uitgestorven plaatsje, daar was écht niets te doen; volgens ons waren alle hotels nog gesloten.

Maar wat nu, zullen we dan eens kijken bij het National Park Hohe Tauern? OK, dat doen we;  we zijn een weg ingereden en kijk, dat was de weg die de ober bedoelde. We reden langs de Speicher Durlassboden (een stuwmeer) dat we eigenlijk niet zo bijzonder vonden en kwamen uit bij het restaurant Finkau. We hebben even koffie gedronken (met een Apfelstrudel die we gedeeld hebben) en hebben een leuke wandeling rond het meer gemaakt.

Was het tot dat moment nog droog, nu begon het te regenen. Gelukkig hadden we voor vertrek besloten tóch de jassen aan te trekken en dat was maar goed ook want het begon flink te regenen. Het was overigens wel een leuke wandeling, gedeeltelijk door het bos en rond het meer.

Toen was het tijd om terug te rijden naar Hippach waar we toch zeker een uur over hadden gedaan, half in de regen, half in de zon! Bij thuiskomst is Erik weer richting sauna vertrokken en ik ben verder gegaan met het verslag.

's Avonds hebben we weer heerlijk gegeten en het live optreden van Willy (who the f!#k is Willy) hebben we aan ons voorbij laten gaan. We hebben lekker op het balkon gezeten.

Dag 3: met de Penkenbahn naar boven

Na een heerlijk ontbijt in ons lekkere hotel hebben we onze spullen gepakt en zijn richting Mayhofen gereden. We hebben de auto geparkeerd op de grote parkeerplaats en zijn naar de kassa van de Penkenbahn gelopen. Hier hebben we 2 kaartjes gekocht die ons in 2 etappes naar boven brengen.

We zaten alleen in de enorme grote cabine, heel leuk !

`
Na een leuke wandeling zijn we neergeploft op het terras bij Penkentenne waar we iets hebben gedronken. We zijn weer teruggelopen naar de kabelbaan en zijn weer uitgestapt bij het Mittelstation.
Daar hebben we weer wat gewandeld en lekker op het terras geluncht.

Het weer was prima, zonnig met hier en daar mooie (witte) wolken die het geheel extra mooi maakten, de jassen gingen uit als we bergop liepen en weer aan als we daalden, we hebben genoten!

We hebben weer plaatsgenomen in de Penkenbahn en nadat we de auto hadden opgehaald zijn we doorgereden naar het Stilluptal. 

Nadat we bij het Mautstation (een hokje waar we aan een dame 7 euro moesten betalen) gestopt waren reden we wederom door een prachtig gebied.

Uiteindelijk kwamen we uit bij de Stillupspeicher, een stuwmeer met een leuke waterval.

Na een klein stukje gewandeld te hebben hebben we lekker een ijsje gegeten bij Gasthaus Wasserfall (hoe origineel).

Na het lekkere ijsje zijn we teruggereden naar Hippach. Erik is naar de sauna vertrokken en ik heb lekker op het balkon het verslag getypt.

Het eten 's avonds was weer heerlijk; daarna hebben we nog een uurtje op ons balkon gezeten. Het regende behoorlijk hard dus het koelde ook sneller af.

We hebben weer genoten in het Zillertal.